ستارگان بیله سوار(شهدا)

به نام خدا

شهدا كبوتران خونين بالي بودند كه راه شهادت را برگزيدند و همچون كبوتري كه از قفس رها شود و به سوي آسمان كوچ كند از زندگي مادي به وادي ايمن و ملكوت اعلي رسيدند و اكنون اين مائيم كه بايد قدري تامل كنيم كه آيا لحظه ي آن نرسيده كه از قفس جهالت و ناداني ، خود را رها كنيم.

شهدا را نشناختيم چرا كه شناختن آنها براي امثال چون مني كه حال و هواي آنها را ندارم كار دشواري است.

بگذاريد فاش تر بگويم امروز درك شهيد كياني يا شهيد دشتي و شهيد آتون و ساير شهدا براي مثل ما كه در حجاب هاي دنيايي و نفساني گرفتار شده ايم كار مشكلي است؛ اگر شهيد كياني رياست خود را ول كرده و عازم جبهه مي شود شايد اين كار امروز براي خيلي ها مشكل باشد و خداي نكرده براي بعضي ها نشدني! و شايد براي خيلي ها سخت باشد كه چند ساعتي در راه شهدا قدم زنند و به ذكر نام و ياد شهدا مشغول شوند.

اگر شهيد آتون دو هفته بعد از ازدواج عازم جبهه مي شود وبه همسر خود مي نويسد: (( حضور در جبهه را از ماندن در خانه ترجيح مي دهم...)) درك اين كار شهيد آتون و نوشته شهيد، براي ما مشكل است؛ به قول حاج آقا ضابط(ره) ما محكوم سايزها هستيم و هيچ كدام از ما سايزمان به سايز شهدا نمي خورد.

به جديت مي توان گفت كه امروز شهداي اين شهرستان در بين ما غريب هستند و فاصله ما با آنها به اندازه ي زمين تا آسمان است، واقعيت اين است كه ما مانده ايم و آنها همچون ستاره اي در تاريخ زندگي مان مي درخشند ستارگاني كه روزگاري در بين ما بودند و در همين كوچه پس كوچه ها بازي مي كردند كوچه هايي كه امروز ديگر عطر شهدا از آن نمي آيد!

چه مي شود كرد كه عشق الهي و شوق رسيدن به خدا و در جوار الهي سكني گزيدن يعني عند ربهم يرزقون شدن ،آنها را از بيله سوار به كربلاي ايران دعوت كرد و آنها عاشقانه و با انتخاب خود پاي در اين ميدان گذاشتند و در شلمچه و جزيره مجنون و.... به ديدار يار شتافتند.

آنها با شهادتشان ستاره اي شده اند كه اينك اين شهر، شب هاي ظلمت و تارش را كه از سوي خفاشان تهاجم فرهنگي براين شهر ارزاني مي شود به فراموشي مي سپارد.

اين شهدا هستند كه همچون ستاره اي در روزگار غيبت و دوري ما از امام زمانمان، دلهاي تاريك ما را نور افشاني مي كنند و ما را با عاشورا و شهادت پيوند مي دهند و به ما ياد مي دهند عهدي كه با امام زمان خود مي بنديم به آن وفادار باشيم، چون آنها عهدي كه با امام خود بستند به آن وفا كرده و جان خود را فداي او كردند.

حال آن چه برايمان سخت است، فراموش شدن اين ستارگان است، شهداي اين شهر تا آن اندازه غريب هستند كه ما فقط اسمي و عكسي از آنها داريم و ياد و خاطره ي آنها را به فراموشي سپرده ايم.

انشالله در استانه چاپ این کتاب هستیم

قم-محرم الحرام۱۴۲۶

عارف اسدی بیله سواری